دكتر محمد علي نويدي سرپرست دبيرخانه هيأت حمايت از كرسي هاي نظريه پردازي در كارگاه آموزشي كرسي هاي نظريه پردازی، نوآوری، نقد و مناظره در دانشگاه تربيت مدرس ضمن  اشاره به  روشهای نظریه پردازی گفت: به طور کلی سه روش برای نظریه پرازی وجود دارد. راهبرد اول راهبرد پسینی است که غرب هم این رویه را پیش برده است جان لاک و هابز نیز به این شیوه عمل می کردند و نظریه خود را بر اساس پژوهش های انجام شده، استقرا می کردند. این روش در علوم تجربی و مهندسی کاربرد زیادی دارد. راهبرد دوم ، شیوه پیشینی است به این معنا که ابتدا نظریه ای خلق می شود و بعد آن را اثبات می کنند؛ مانند ابوعلی سینا، ملاصدرا و فارابی. اما گالیله و نیوتن از افرادی بودند که از هر دو روش استفاده کردند زيرا منبع اصلی علم، ترکیبی از هر دو روش است و اگر فقط به راه دوم تكيه كنيم از علم انتزاعی و صوفی منشانه سر در می آوریم.

اين مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به راهبرد چهارم در حوزه توليد علم افزود: راهبرد چهارم براي توليد علم، نظريه پردازي است كه جوهره آن معنويت و خداباوري باشد مانند كاري كه معمار مسجد شيخ لطف الله اصفهان انجام داده است و شاعر نيز در تاييد اين نكته اين چنين سروده است: دانشي بايد كه اصلش زان سر است/ زان كه هر فرعي به اصلش رهبر است.

 وي علم را محصول تضارب و تعامل ذهن و عين دانست و تاكيد كرد: علم از تعاطي ذهن با واقعيت به وجود مي آيد به همين دليل نمي توانيم از دانشمندی كه بيشتر زمان خود را در منزل سپری مي كند درخواست كنيم كه چاره ای براي معضل ترافيك تهران به ما ارائه دهد.      

دكتر نويدي در پايان به سئوالات متعدد اساتيد حاضر در جلسه پاسخ داد.